Elke avond kiest hij zelf een boek uit het rijke aanbod dat zijn boekenrek vult. Hij plukt echte vrienden van het schap. Ik begin voor te lezen. De ruzie barst los. Op papier. Zoonlief schaterlacht. Buldert. Hij doorbladert het boek meteen opnieuw. Wil het nog eens horen allemaal. Het gevloek, het heen en weer geslinger van verwijten. Hij memoriseert, pijlsnel. De volgende dag leest hij het boek voor. Feilloos. Intussen integreert hij dialogen in zijn spel. "Mama, jij was een leeuw en ik was een tijger en wij vechten voor de stok." Mama kruipt in haar rol. Zoonlief ook. En begint meteen allerlei verwijten naar mijn kop te slingeren. "Jij smeerde snot aan mijn broek" Ik slinger terug: "Leugenaar!". Tot leeuw en tijger over de grond rollen. De stok speelt niet meer mee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten