van boek zonder plaatjes naar boek zonder tekst

Hij koos Het boek zonder tekeningen. Nog maar eens. Nadat ik "Elk woord dat er staat, moet ook echt voorgelezen worden. Het maakt niet uit welk woord het is" voorgelezen had, vroeg hij gniffelend: "ook als er pipi staat? Of kaka?"
Toen nam ik het boek zonder tekst: De grote hond. Ik zweeg. We keken samen naar de tekeningen. Hij zweeg ook. Ik vroeg hem te vertellen wat hij zag. Ik weet het niet. Hoe de jongen zou heten. Ik weet het niet... Zonder woorden wandelden we samen met de jongen zonder naam door het boek. Hij schrok bij het plaatje waarbij de grote hond grommend opspringt. Gelukkig zit die hond achter een hek! En toen kwam toch de woorden. Aarzelend, voorzichtig. Hij wees, benoemde, stelde vragen, glimlachte.
Hij is niet zo dol op honden. Grote honden, kleine honden, alle honden. Maar het boek vond hij wel mooi.
Gekeken en goedgekeurd...